Po ogromnym zainteresowaniu historią zegarów na budynku Prezydium, czas na kolejną opowieść związaną z odmierzaniem czasu w Tychach. Tym razem bohaterem jest zegar znajdujący się na elewacji budynku, który dziś znamy jako Muzeum Miejskie w Tychach, a który przed laty pełnił funkcję pierwszego tyskiego ratusza.
Stary Magistrat w Tychach wzniesiono w 1906 roku, jeszcze przed nadaniem Tychom praw miejskich. Od początku był siedzibą lokalnych władz, a w kolejnych dekadach jego funkcje zmieniały się wraz z historią miasta – przez pewien czas mieściła się tu między innymi prokuratura. Przełomowym momentem był 2012 rok, kiedy po gruntownym remoncie budynek stał się centralą Muzeum Miejskiego.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów fasady był i do dzisiaj jest zegar. Mechanizm zawisł na budynku już w pierwszych latach jego funkcjonowania i przez długi czas stanowił ważny punkt odniesienia dla mieszkańców. Z biegiem lat zegar przestał jednak działać. Wszystko wskazuje na to, że jego zatrzymanie nastąpiło pod koniec II wojny światowej. Od tamtej pory czas na tarczy się zatrzymał. Na ponad 60 lat.
Dopiero remont budynku w 2012 roku przyniósł przełom. Podczas modernizacji zapadła decyzja o przywróceniu zegara, jednak w formie możliwie najwierniejszej historycznemu pierwowzorowi. Odtworzono tarczę, cyfry oraz wskazówki, zachowując ich dawny wygląd, ale zastosowano zupełnie nowy mechanizm. Oryginalny był złym stanie technicznym i nie nadawał się do renowacji.
Nowe serce zegara to nowoczesny mechanizm zsynchronizowany z sygnałem GPS i zegarem atomowym. Dzięki temu zegar na budynku muzeum należy dziś do najdokładniejszych w Tychach. Automatycznie przestawia się także pomiędzy czasem letnim i zimowym, nie wymagając ręcznej ingerencji.
Po zmroku zegar zyskuje dodatkowy walor – jest podświetlany, stając się nie tylko praktycznym czasomierzem, ale również estetycznym elementem miejskiej panoramy. Po ponad sześciu dekadach milczenia czas na Starym Magistracie znów ruszył, łącząc przeszłość z teraźniejszością i przypominając, że historia miasta wciąż jest obecna w jego codziennym rytmie.
